Energy Changes — Experiment 20 · ขั้นตอน calibration ยางยืดด้วยถ้วยทรายและพูลเลย์
| # | คอลัมน์ 1 มวลถ้วย+ทราย m (kg) |
คอลัมน์ 2 น้ำหนัก F = mg (N) |
คอลัมน์ 3 ระยะยืดยาง h (m) |
คอลัมน์ 4 ΔPE_โน้มถ่วง = mgh (J) |
การทดลอง |
|---|
ในการทดลอง Experiment 20 เราต้องการรู้ว่ายางยืด 1 อันสะสม พลังงานศักย์ ไว้เท่าไหร่เมื่อถูกยืด ยางยืดในชีวิตจริง ไม่เป็นไปตามกฎของฮุก (F ≠ kx) จึงคำนวณตรงๆ ไม่ได้
วิธีหา PE ของยางคือ วัดแรง F ที่ยางต้องการ ในการยืดทีละนิด แล้วบวกพลังงานสะสม การ calibrate ใช้ ถ้วยที่ใส่ทราย + เชือก + พูลเลย์ เป็นเครื่องมือวัดแรง
เมื่อ glider อยู่นิ่ง (สมดุล) ที่ระยะยืด h:
เมื่อใส่ทรายมวล m เข้าไป ถ้วยจะตกลง h เมตร (เท่ากับยางยืด เพราะเชือกไม่ยืด)
พลังงานศักย์โน้มถ่วงของถ้วยลดลง:
พลังงานนี้ถูกถ่ายทอดไปเป็น PE สะสมในยาง (ตามกฎอนุรักษ์พลังงาน)
หลังจากเก็บข้อมูล (m, h) สำหรับมวลหลายๆ ค่า เราจะได้กราฟ F vs h ของยาง พื้นที่ใต้กราฟ นี้คือพลังงาน PE สะสมในยางเมื่อยืด h เมตร:
ในตารางจริง เราคำนวณ ΔPE ทีละขั้น (เพิ่มมวลทีละน้อย) แล้วบวกสะสม กราฟด้านล่างแสดงเส้นโค้ง F(h) ของยางใน simulation นี้:
ตลอดการทดลอง พลังงานเปลี่ยนจาก PE โน้มถ่วงของถ้วย → PE สะสมในยาง (พร้อมพลังงานจลน์ชั่วคราวระหว่างทาง)
ทดลองปรับมวล แล้วดูว่าระบบจะสมดุลที่ระยะยืดเท่าไหร่ (ตามโมเดล F(h) = 2500·h1.5):